Maçonnieke encyclopedie-K.

De Maconnieke Encyclopedie zoekt

Een ogenblik !

De Ridder Ridder Kadosch van de witten en zwarten-Adelaar. Ridder k-h, K-d-h of K-s.
Motive and Purpose.
Views and Judgments.
Pike's Reconstrucion.
KADOS[C]H frans
Kamehameha IV
Kandidaat- Candidaat

KABELTOUW.( Een) Volgens de oud-Engelse Masonnieke eed, moet ieder medelid in de Medgezellengraad, zich bij de arbeid van zijn Loge bevinden, wanneer hij ter lengte van een kabeltouw van haar verwijderd woont.
De Ridder Ridder Kadosch van de witten en zwarten-Adelaar. Ridder k-h, K-d-h of K-s.
Motive and Purpose.
Views and Judgments.
Pike's Reconstrucion.
KADOS[C]H frans
Kadosch Ridder Kadosch of Ridder van de witte en zwarte adelaar is de naam van de 30o graad van de "Rit. anciën et accepté" (z. Schotse ritus) en is ontleend aan het Hebreeuwse woord heilig- Een van de meest verbreide Hoge Graden (z.d.) die, naar men beweert, te Lyon is ontstaan en met de Tempelheeren-orde samenhangt.
De ondergang van die orde bekleedt dan ook een voorname plaats in de instructie die aan de kandidaat gegeven wordt; de kleding is vandaar ook zwart, met een rood kruis op een witte band. Voor de solemneele opname zijn drie kamers nodig; in de tweede daarvan, de Areopagus genaamd, zitten drie rechters; in de derde, "de Senaat", is de troon met de dubbele adelaar waaraan de tweede van de bovenvermelde namen ontleend is. Daar is nog een afzonderlijk heiligdom met 81 lichten waarin de geheimzinnige ladder (z. Jakobsladder) met de symbolische treden en het opschrift N/PU d.w.z. ne plus ultra (niet verder). Deze symboliek wordt zeer verschillend verklaard maar zeker is het, dat de bestrijding van het bijgeloof een van de eerste plichten is van de Ridder-Kadosch.
De Ridder Ridder Kadosch van de witten en zwarten-Adelaar. Ridder k-h, K-d-h of K-s. . Een van de uitgebreidste hogere graden van Fransen oorsprong, die door de meeste systemen erkend is. Hij werd het eerst in 1743 te Lyon gevestigd. Later werden bij deze graden nog andere gevoegd, als: de Kleine Uitverkorene, de Opper-Uitverkorene van negen of Perignan, de Uitverkorene van vijftien, de Ridder van het Morgenrood of van de Hoop, de Groot-lnspecteur, de Groot-Uitverkorene, de Comtuur van de Tempels enz. Hij is de 30ste graad van het in Frankrijk uit Amerika ingevoerde zogenaamde oud-Engelse systeem; de 10de van de Martinisten; de 24ste van de Raad van Kcizers van Oosten en Westen; de 29e. van het Mitzraïmitisch systeem, en de 9e. van het Schots filosophische systeem, Het woord Kadosch of Kodesch is een Hebreeuwsch woord en beteekent heilige. In het derde inwijdigsvertrek (de beide eersten dienen slechts tot voorbereidingen) wordt de Loge Aereopage, en in het vierde le Senat genoemd, en in dit laatste heeft de voorzitten de Grand-Maitre de titel trois fois puissant, en stelt koning FREDERIK II van Pruisen voor. Het teken van die graad is een dubbele arend, met een zwaard in de klaauwen (Zie FREDERIK II).
KADOS[C]H frans
From whatever point of view we may approach it, this Grade is of considerable consequence and has a curious history in Masonry. It has suffered as many transformations as that of ROSE-CROIX, though not for the same reason. The story that it was invented at Lyons in 1743 appears to be without foundation, and there are several other myths as to the date and circumstances of its origin. In the present state of our knowledge they must be left open questions. Had the COUNCIL OF EMPERORS OF THE EAST AND WEST come into existence in 1758 with its fill complement of twenty-five Degrees, the KADOSH would have been extant at that date, but we do not know its exact dimensions at the beginning nor the periods of its successive extensions.
Motive and Purpose. The earliest KADOSH account which I have traced is that of Le Franc in LE VOILE LEVÉ POUR LES CURIEUX, but there is a slightly anterior record of Monjoie which I know at second hand only. He records that in the course of its ceremonial the Duc d'Orléans had to cast himself bodily from a ladder. However this may be, it is certain
(I) that the earlier codices subjected the Candidate to severe trials as a test of his endurance, and
(2) that all were concerned in avenging the death of Molay, Grand Master of the Temple, on the temporal and spiritual powers represented by Philippe le Bel and Pope Clement. In this manner there arises ab origine the question of Grade-motive, and it is exceedingly plausible on the surface to affirm that those who devised it aimed at the destruction of monarchical govermnent in France and of the Catholic Religion. Under the auspices of Gérard Encausse, all French Martinism adopted this view at the end of the nineteenth century. Put quite simply, the thesis was that the Templar Grades aimed at revolution in France and that the French Revolution came. On the whole, it is perhaps too plausible to be quite convincing, and the hypothesis over-reached itself by seeking to include too much. There is nothing more certain in Masonic history than is the freedom of the Templar STRICT OBSERVANCE from any political taint, while in respect of religion it is sufficient to say that Baron von Hund, its creator to all intents and purposes, was reconciled to the Latin Church, for reasons connected with the Rite, when it was almost at the zenith of European power and influence. At a later period the French ORDRE DU TEMPLE, depending from the Charter of Larmenius, had some leaning for a period towards jobbery in heretical religion, which caused a fissure in the Rite, but it had no cause in politics. The MILITARY AND RELIGIOUS ORDER, which arose in England, so far as it is possible to say, and was certainly unheard of on the Continent during the eighteenth century, was from the beginning and remains now a high Catholic Grade without one tincture of concern in questions of earthly royalty. In the eighteenth century the Templar Grade of KADOSH may be said to stand alone, with little to account for its inclusion in the sequence of the COUNCIL OF EMPERORS, wherein it is heard of first. The SUBLIME PRINCE OF THE ROYAL SECRET is its supplement and figures later on in the same series. It is known only by comparatively late recensions, through the modifications and added pretensions of which there appears to emerge the original design of the Grade, being the old alleged Templar dream of rebuilding the Temple in Jerusalem: there is no vengeance motive, no cause against King or Pope. And lastly when the time came to devise or transform the Grade final of the SCOTTISH RITE, being that of SOVEREIGN GRAND INSPECTOR GENERAL, the alleged object was to wreak vengeance, as we shall see, on the KNICHTS OF MALTA, to whom the treasures of the Temple had passed and from whom they must be wrested. It is the aftermath of the KADOSH judgment on the " sanguinary criminals " who proscribed the Order and martyred its illustrious members. After this manner did the job in revolution pass out by descent into the simple ridiculous, and a day of small things followed, when the Grade of KADOSH was philosophised, talking many platitudes under the aegis of MEMPHIS and MIZRAIM. On account of its historical importance in the scheme of High Grade Masonry, let us observe how it stands ritually at three periods.
Views and Judgments is the regenerated man, for whom all ambiguity ceases, according to Abbe Barruel, whose account though confessedly at second hand does not differ essentially from antecedent reports of Lefranc and Cadet Gassicourt, on the hostile side, or indeed those of Thory and Reghellini, save only in respect of the design, with which I am concerned no further. We hear of a darksome cave, wherein the Candidate was left to himself, with ropes about him; of subterranean passages; of ascent performed in the darkness; of a sudden fall though it involved no real danger; of a ceremonial vengeance achieved; of a solemn. obligation taken with a pistol at the breast; and after these- ordeals the ends and peupose of the Grade revealed. It is of course at this point that Barruel introduces his own personal views the reduction of kings and pontiffs to the common level of citizens. There is not the least reason to suppose that the Ritual whatever its concealed purpose betrayed itself in this manner. There is not the least reason to admit Thory's statement that the Degree was invented at Lyons in I743: Kloss and the German HANDBOOK alike lean towards its rejection. Its position one hundred years later is shewn clearly by Clavd when he says
(I) that it cursed the memory of Philippe le Bel, Clement V and the traitor Noffodei;
(2) that they were termed the three abominables;
(3) that the Candidate ascended a ladder of seven steps; but so far from being steps of vengeance and revolution
(4) that they were inscribed with the words Charity, Candour, Mildness, Truth, Perfection, Patience and Discretion. I make no doubt that the Grade in France had suffered a serious revision at that date. The so-called KADOSH of Martirxism, KADOSH of the Jesuits, KADOSH of the first Christians and KADOSH of the STRICT OBSERVANCE are figments of imagination. About I860 Ragon produced a Philosophical Grade which he described as designed to replace the Templar Degree of the SCOTTISH RITE, on the ground that this was passing out of use. The proposed purpose was to make men virtuous and happy. The vengeance motive disappeared, and the Sanctuary became one of peace. The Candidate was called upon to express his wews on civilisation, the world beyond, pre existence, good and evil, etc. He ascended a ladder, the steps of which represented the seven planets, the order being Saturn, Venus, Jupiter, Mercury, Mars, Moon, Sun; but what the progression signified and why the planets were appropriate symbols within the conception of the Grade I do not pretend to know. It was held to represent Rectified and Rationalised Masonry, but it was in every respect negligible.
Pike's Reconstrucion . In the recension of Albert Pike the three abominables have become two wretches, being the particular Pope and King, while the vengeance of the past has become punishment of crime. In a dark apartment, under the glimmer of a sepulchral lamp, a knight lies mystically dead and within a coffin, but being dead yet speaketh. Beside him are three skulls, one wearing a tiara, the other a regal crown, and these are stabbed by the Candidate. But between them is a third skull, wreathed with laurels and immortelles, representing that of Molay, distinguished as " the immortal martyr of virtue." In its presence the Candidate is pledged to punish crime and protect innocence. He is taken from apartment to apartment, oath is piled upon oath, while ever and continually he is threatened with the dreadful ordeals involved by his determination to proceed. By the hypothesis, he persists however, while from room to room and from pledge to pledge the " great instruction " that is said to replace sy nbols grows from more to more in the perfection of all banality. Notwithstanding the stabbing of skulls, the execration of Pope and King, the praise, reverence and incense poured out to the memory of Molay, there is nothing which it is proposed to avenge, while all the historical illustration is designed only to enforce the necessity of union in order to resist tyranny and unmask imposture. It does not follow in the logic of the endless verbiage that Kings are symbols of tyranny or popes of imposition. Nothing indeed follows, because nothing is specified; though the world appears to be groaning under the dual " disgraceful yoke." In a word, the Pike recension is the Grade of KADOSH reduced to the ne plus ultra of foolish pretence. The Grand Elect Knights of the eighteenth century knew where they were, if ever they undertook explicitly to destroy royalty and religion, but when they play now at such destruction in the names of liberty, equality and fraternity, no one knows where he is, or in what sense he is saluted as Sacred or Holy Knight, Knight of the White and Black Eagle, and Grand Elect Knight. Better the PHILOSOPHIC KADOSH of the Grand Orient when it happened to have a KADOSH better MEMPHIS and MIZRAIM, false in sentiment and fictitious in story," than the deep below the deep in this gulf of unreason..
Kaïn. Een verbasterd Hebreeuws woord van veel beteekenis in de hogere graden

hoofdstad van Egypte. Reeds op 26 Dec. 1811 werd hier een L.. gesticht "Les chevaliers des Pyramides". Heden zijn daar:
1. onder de Gr.. L.. van Engeland 1. "Bulwer Lode of Cairo" 2. "Graecia"; 3. "Egyptian Lodg", 4. "La Concordia", 5. "Star of the East",
II onder het Gr.. O.. van Italië de twee Loges "A1azzini" en "Nilo" volgens de Schotse ritus.
lll Onder de Gr..L.. van Hamburg de L.. "Sfinx". Deze Loges zijn alle tussen de jaren 1866 en 1872 gesticht.
koning van Hawaii (Sandwichs-eilanden), werd in 1878 in de L.. "Progrés de l'Océanie" (Suprème Conseil van Frankrijk) in de O.. opgenomen en in 1877 tot Reg.. Mr.. benoemd. In 1875 maakte hij een reis naar de Ver. Staten en bezocht daar verschillende Loges; in 1882 bezocht hij Frankrijk en Engeland en maakte ook daar met de BBr.. kennis.
Een genootschap uit de tweede helft van de middeleeuwen dat, zonder aan kloosterregels gebonden te zijn, weldadige doeleinden beoogde en allereerst voor kosteloze zielmissen zorgde. De broedersleden waren verplicht voor de overleden medeleden zielmissen te houden om de zielen uit het vagevuur te verlossen en wel zonder dat er voor die gebeden betaald werd. In hun Statuten van 1445 staat: "Iedere Kalandsbroeder, hij zij priester of leek, moet het gebod dat hem is opgelegd verrichten en wel zonder gift of gave, en men mag aan de priesters geen voordeel bezorgen of geld geven." En niet alleen voor de pas overledenen werden missen gelezen, maar ook voor de in vroegeren tijd gestorvenen werden ze telkens weer herhaald, en wel met de bedoeling om de herinnering aan hen die waren heengegaan lange tijd voor de nakomelingschap te bewaren. De juiste tijd van de stichting en de naam van de stichter van deze Orde zijn onbekend gebleven; men vindt de Kalandsbroeders reeds in 't begin van de Xllle eeuw. De naam is afgeleid van het Latijnse woord (Kalendae (de eerste dag van de maand); want de eerste van iedere maand kwamen de broeders bijeen om hun missen te lezen, de belangen van de broederschap te bespreken en op feestelijke wijze bijeen te zijn.
Men noemt die broederschap ook de "broederschap van de ellendigen", omdat ze ook armen ondersteunden, kranken en gebrekkigen verpleegden en voor hun begrafenis zorgden. De leden bestonden uit leken en geestelijken, terwijl ook vrouwen werden toegelaten. Door deze broederschap werden verschillende kappellen en kerken gesticht die nog steeds onder de naam Kalandskappellen voortbestaan. Later ontaarde hun gezellige samenkomsten, die eerst door strenge eenvoud gekenmerkt waren, in drinkgelagen, zodat Kalanderen in de volkstaal de uitdrukking werd van op minder gepaste wijze feestvieren. De Kalandsbroederschappen verbreidden zich het meest over Noord Duitsland, later ook over Hongarije en Frankrijk. In de tijd van de Hervorming geraakten ze meer en meer in verval; later werden hier en daar nog enkele sporen van haar vroeger bestaan aangetroffen.
(z. A en Chronologie). De VV.. MM.. hebben een andere dan de gewone tijdrekening aangenomen. De meest gebruikelijke is die sedert de schepping van de wereld A. L.= anno lucis, het j..d.. W..L.. 5883 = 1883. De Rit Mizraïm (z.d.) volgt de chronologie van Usher en heeft daarbij nog vier jaren genomen b.v. 5887 = 1883. In de Schotse Ritus werd ook met de schepping van de wereld begonnen, maar gebruikt men de Joodse tijdrekening b.v. 6642 = 1882 (A..E.. = anno Hebraïco of A.. M.. = anno mundi). Deze Ritus heeft ook de Hebreeuwse maanden aangenomen en begint dus het nieuwe jaar met 17 Sept. (1'eTizri). De Ritus van York begint met de 1'e Januari, de Franse en Nederlandse met 1 Maart. De Royal-arch graden beginnen de tijdrekening met het jaar waarin Zerubbaber de tweeden tempel begon te bouwen; daar dit geschiedde in het jaar 530 v. C. en dus 1883 = 2413 (A.. I.. = anno inventionis). De Royal and Select Maçons, rekenen naar het jaar waarin de Salomonische tempel voltooid werd (1000 v.C.) A.. D.. = anno depositionis.
De Tempelieren rekenen van de stichting van hun Orde (1118 n. C.)A..O..=anno Ordinis. De strikte Observantie rekent weer van de ondergang of de herleving van de Tempelieren (1314) A.. O.. = Anno Ordinis. Ieder systeem heeft dan ook nagenoeg een andere kalender waarvan we dit overzicht geven:
1883 = 1) 5883 A.. L..het gewone maç.. jaar
2) 6887 A.. L.. in de Rit Mizraim.
3) 5643 A.. M.. . of A.. H.. bij de Schotse Ritus
4) 2415 A.. I... bij de Royal Arch
5) 2883 A.. D.. bij de koninklijke en uitverkoren Meesters
6) 776 A.. O.. bij de Tempelieren.
7) 569 A.. O.. bij de Strikte Observantie.
Onder Kalender verstaat men ook het Jaarboekje dat in de meeste landen voor VV...MM.. wordt uitgegeven, als in Nederland het "Jaarboekje voor Vrijmetselaren en ook de Maç.. Scheurkalender (hoewel de laatste ook voor prof.. verkrijgbaar is en niet een specifiek-maçonniek karakter draagt). De eerste kalender verscheen te Londen in 1775 zonder goed keuring van de Gr.. L.. De Gr.. L.. gaf onmiddellijk daartegenover een officieëlen kalender uit.

KAMAëL. .Het verbasterde Hebr. woorA Kamalaël (de genade Gods), een woord in de hogere graden
Kamehameha IV.
Koning van de Sandwicheilanden, werd op 14 Jan. 1857 in de Loge "Le Progrés de l'Oceanie" gerecipieerd en werd in 1860 Voorz.. Mr...v. E.. van die Werkpl.... Bij de eerste steenlegging voor het hospitaal te Honolulu fungeerde hij als Grootmeester en sprak de inboorlingen in de landstaal op echt maç... wijze toe. .
Kamer .
(de zwarte of donkere- of K van overdenking, heet het vertrek waarin de kandidaat voor zijn receptie gebracht wordt, om hem eerst enige ogenblikken van stille overdenking te geven; in het Frans heet ze daarom terecht: "chambre des réflexions". De middenkamer heet het vertrek waar de Meesters bijeenkomen. Deze laatste uitdrukking komt vooral in enige Hoge Graden voor. In de catechismus van de Orde van Heredom (z.d.) komen de volgende vragen voor:
Vr. Hadden de Metselaars in de Tempel van Salomo ook een plaats, voor hen bestemd ?
Antw. Zij hadden er een.
Vr. Hoe noemt gij die ?
Antw. De middenkamer.
Vr. Welke waren de vereiste hoedanigheden, om toegelaten te worden ?
Antw. Getrouwheid, herbergzaamheid en stilzwijgendheid.
Vr. Zeg mij of men er ook iets merkwaardigs zag ?
Antw. Ja, men zag er de mozaïke vloer, de vlammende ster en de getande rand.
Vr. Wat stelde de mozaïke vloer voor ?
Antw. De wet, door God aan Mozes op de berg Sinaï, gegeven.
Vr. Wat stelt de vlammende ster voor ?
Antw. Den roem van God, zich vertonende op de berg Sinaï, toen de wet hier gegeven werd.
Vr. Wat verbeeldt de getande rand ?
Antw. De versierselen van een deugdzaam, en met die wet overeenkomend leven.
Vr. Is er ook een andere Tempel, die met die van Salomo kan vergeleken worden ?
Antw. Ja, dit is de geheimzinnige Tempel van het lichaam van Jezus Christus.
Vr. Hopen de Vrijmetselaren ook daaraan deel te krijgen ?
Antw. Ja.
Vr. Hoe noemt gij die ?
Antw. Ook de middenkamer.
Vr. Welke zijn de vereiste hoedanigheden voor deze kamer ?
Antw. Geloof, hoop en liefde, zonder welke men God niet kan zien.
Vr. Wat hoopt gij daar te zien ?
Antw. De tekenplank op de mozaïeke vloer, de hoeksteen op de vlammende ster en de ruwe steen op de getande rand.
Vr. Wat stelt de ruwe steen voor ?
Antw. De goddelijke gunst, die onze versteende harten doordringt.
Vr. Wat betekent de hoeksteen ?
Antw. De Groot-Bouwheer van de Kerk, die zich zelf de Roos van Jericho en de lelie uit de vallei noemt.
Vr. En de tekenplank ?
Antw. Ons heilig leven, dat in het boek des levens is opgetekend.

Kampen. stad in Overijssel 29.000 inw. In het jaar 1764 lag hier ter stede in bezetting het 1e bataljon van het Regiment van de Luit. Generaal d'Envié. Bij dat bataljon was een militaire ambulante Loge gevestigd onder de naam "La Concorde" die, hoewel door de stedelijke Regering zeer bemoeilijkt, toch, zowel binnen haar T.. als naar buiten, onder de inwoners van Kampen voortwerkte. Slecht korte tijd mocht "la Concorde" binnen Kampen arbeiden. In l767 werd het bataljon naar Arnhem verlegd en door de ambulante Loge gevolgd.
Door deze zijn de volgende stichtingen geopend:
a. Werkmansvereniging "Orde en Vlijt" opgericht in 1847,
b. Schoolbeurzenfonds opgericht in 1873,
c. Hulpbank voor minvermogenden, werkende met een kapitaal van fl5.000 en opgericht in l867 (vergl. verder "Geschiedenis van de Z..A.. L.." Le Profond Silence" gevestigd in het 0.. Kampen van 5770 5870" te Kampen

Kandidaat- Candidaat.
Candidaat-Kandidaat, (fr. recipiendaire, d.suchender, o.candidate), heet hij die verlangt in de Bond van de VV.. MM.. te worden opgenomen, tot op het oogenblik dat de reç volbracht. Verschillend waren de eisen die aan de C.- gesteld werden. Uit het jaar 1784 vernemen we dat in Duitsland het volgende geëist werd: "dat hij is een rechtschapen man; dat hij in staat is de verschillende menselijke lotswisselingen met standvastigheid te verdragen en de vooroordelen te overwinnen die de vrije man belemmeren en binden; dat hij kan zijn, niet wraakzuchtig is, maar verdraagzaam, goedhartig, medelijdend; geen schijnheilige, geen ongelovige, geen spotter, maar een die alle godsdiensten kan eerbiedigen en dulden; dat hij is gastvrij, barmhartig, nederig, voorzichtig en bescheiden; dat hij naastenliefde en weldadigheid weet te beoefenen; dat hij is een goed en getrouw burger, een liefhebbend en rechtvaardige vader, een oprechte vriend en een ijverige dienaar". Een andere Duitse L..bepaalde in 1861: "Aanneembaar is ieder man, die bekend staat als van onbesproken gedrag, in 't burgerlijke leven zelfstandig en in 't bezit is van die geestelijke eigenschappen die hem geschikt maken om het doel van de broederschap te helpen bevorderen. Ongeschikt voor de opname zijn zij die niet zelfstandig zijn, die door de openbare mening worden veroordeeld, die zich aan bankroet schuldig maakten of een openlijk accoord met hun schuldeiser hebben gesloten; verder dezulken die tot een onterende straf zijn veroordeeld of, bij gebrek van bewijs, zijn vrij gesproken. Onmondige kunnen in geen geval worden aangenomen. Louftons (z.d.) maken hierop een uitzondering."-Volgens Preston (1776) moet de Cand. de volgende verklaring ondertekenen, die overeenkomt met die welke voorkomt in het Engelse constitutie- boek van 1853: "Ik, N.N. verklaar hierbij plechtig, op mijn woord van eer, dat ik niet op aanraden van mijne vrienden, ook niet verleid door zelfzuchtige bedoelingen, mij geheel vrij en vrijwillig aanmeld om te worden toegelaten tot de geheimen der Vrijmetselarij; dat ik daartoe gedrongen word alleen door de goede verwachtingen die ik van haar heb en door den oprechte wensch om mijn medemenschen van nut te kunnen zijn; dat ik mij ook gaarne en gewillig aan de oude gebruiken en gewoonten van het Genootschap wil onderwerpen." Tegenwoordig moet in Nederland de C.- schrifteljk verklaren, dat hij verlangt als lid van de Orde te worden opgenomen en of bij zich reeds bij een andere Loge heeft aangemeld en zoja, bij welke en wanneer. .
(Elisha Kent). Hoewel de arb.. van deze Br.. zich niet rechtstreeks bewoog op maç.. gebied, geloven we toch dat zijn naam hier vermeld moet worden als van een van de meer betekenenden onder de BBr.. wiens daden in 't belang van de wetenschap en van de mensenliefde, aan de vergetelheid moet worden ontrukt. Elisha Kent Rane was in 1822 te Philadelphia geboren en legde zich reeds vroeg op de natuurwetenschappen, vooral op de geologie toe, terwijl hij onmiddellijk na voltooiing van zijn studiën de gedachte kreeg de geologische toestand van de bergen van Pennsylvania en Virginie te onderzoeken. Later beoefende hij de geneeskunde waarin hij in 1843 promoveerde. Als chirurgisch assistent vergezelde hij het eerste Amerikaanse gezantschap naar China en bezocht toen alle toegankelijke havens van dat Rijk, verder Ceylon, de Philippijnse eilanden, Indië, het Himalaya gebergte, Egypte en andere gedeelten van Afrika. Nadat hij zijn betrekking bij het gezantschap had laten varen, ging hij, door 't verlangen naar avonturen gedrongen, naar Griekenland, Frankrijk, Duitsland, Italië en Engeland en keerde in 1846 naar de Verenigde Staten terug. Spoedig daarna ging hij naar de Westkust van Afrika waar hij gevaarlijk ziek werd en vanwaar hij reeds in 't volgende jaar huiswaarts keerde. Nauwelijks hersteld, nam hij deel aan de oorlog tegen Mexico, waarin hij gewond werd, en in 1850 ontving hij de uitnodiging als arts deel te nemen aan de noordpooltocht die in 1850 door Henry Grinell werd uitgerust om Sir John Franklin op te sporen. Toen hij op die tocht te St. John in Newfoundland, aankwam werd hij door de St. John's Loge N. 844 , een dochter L... van de Gr.. L.. van Engeland, verwelkomd terwijl hem een maç.. vlag werd terhand gesteld. Daar evenwel het doel van de expeditie niet bereikt werd en Franklin en zijn lotgenoten niet opgespoord werden, trok Dr. Kane zelf als bevelhebber van de brik "Advance" nogmaals uit, nu alleen gedrongen door 't verlangen om de ongelukkige zo mogelijk nog ter hulp te komen. De G.. L.. van New-York nam een levendig aandeel aan deze tocht die met zoveel gevaren was verbonden en alleen in 't belang van de vermisten ondernomen werd; de Gr.. L.. van New Jersey zond een deputatie om de koene reiziger uitgeleide te doen. Aan het strand van de poolzee plantte Kane de maç.. vlag, maar moest, daar zijn scheepje door 't ijs werd ingesloten, op 20 Mei 1855, per slede 't hoge Noorden verlaten. Na 84 dagen alle gevaren van de tocht te hebben doorstaan, kwam hij in de Deense kolonie Upper Navik aan, vanwaar hij op 6 Sept. met de kleine Deense bark "Marianne", weer koers zette naar de vaderlandse kust; op l4 Oktober kwam hij weer te New-York aan. Lady Franklin gaf nog de hoop niet op dat de verlorenen zouden kunnen worden teruggevonden, en drong hem nogmaals aan een Noordpoolexpeditie deel te nemen. In '56 reisde K. dan ook naar Engeland, maar de vele zwerftochten hadden zijn krachten ondermijnd; tevergeefs zocht hij in Havana herstel; op 16 Feb. 1857 eindigde hij daar zijn moeitevol maar ook veelbetekenend leven. Het lijk werd naar Philadelphia gebracht en door de bemanning van de "Advance" ter rustplaats geleid.
De Gr.. L.. van New-York hield ter zijner nagedachtenis een plechtige Rouwl.. waarvan deputaties uit geheel N.Amerika deel namen. In 1858 werd te New-York een Kane-Loge opgericht, terwijl een medaille ter ere van de overledene werd geslagen, met het omschrift: " Dr. Elisha Kent Kane the qreat Archi Navigator. U. S. N.".
(Het) Een kunstwoord, waarvan men zich bij de Tafel loges bedient, om daarmede de glazen aan te duiden, waaruit men drinkt (Zie WAPEN).
KANON AFSCHIETEN (Het) wil zeggen, de glazen ledigen, waarvan men gebruik maakt bij de Tafel-Loges. De vorige (kanon) en deze uitdrukking bevinden zich niet in het nieuw-Eng. Rituaal.

Kanselier is in enige H. Gr.. de benaming van de Secretaris.

KAPELAAN. De Kapelaan van de Engelse Loges spreekt de aanroepingen en gebeden uit bij gewichtige gelegenheden. Gewoonlijk is het een geestelijke, behorende onverschillig tot de een-of andere bestaande kerk.

Kapelmeester is de Loge-beambte die het bestuur heeft over de muziek- en zanguitvoeringen die bij de vergaderingen van de Loge plaats hebben.
(Chapter Chaptire, Kapitel) is eigenlijk de naam van de geestelijke orde- verenigingen, van welke de ridderorden en ook enige verenigingen van handwerkslieden en ook van bouwlieden, dien overnamen. Bij verschillende parlementsverordeningen was het de Engelse Maçons vroeger verboden, zich tot kapittels te verenigen. De Duitse Metselaarsbroederschappen kwamen te Regensburg en Straatsburg in Kapittels bijeen, om haar statuten te herzien. In de Vrijmij... is het woord nog in gebruik voor de vergaderingen in enige Oppergraden, terwijl men ook nog spreekt van Groot-Kapittels, Provinciale-kapittels, Prefektuur-kapittel enz. Ook de Royal-Arch-Masons in Groot Brittannië en Amerika verenigen zich in Chapters, aan wier hoofd drie beambten, principals, staan: een Hogepriester, de Koning en de Schrijver, die geacht worden Josua, Zerubbabel en Haggaï te vertegenwoordigen; in Engeland onderscheidt men hen gemeenlijk slechts in eersten, tweeden en derden principal. In Frankrijk bestaan bij de Rit Francais en de Rit Ecossais, "chapitres des 18 grades-(Chevalier Rose Croix) waarin de graden (van 4 18) de zogenaamde kapittel graden (z.d.) verleend worden. Chapitre illuminé is de naam van het Zweedse systeem van Tempelieren.
KAPlTTEL VAN ARRAS. Het eerste middelpunt van beheer van de hogere graden, werd gevestigd te Arras, in 1747 door KAREL EDUARD STUART zelf, die aan de Advokaten LAGNÉAU, Robespierre en andere Broeders, de Instellings-Bul van een Jacobitise Schotse Kapittel gaf, uit erkentenis voor de weldaden, die hij van hen had ontvangen.

Kapittelgraden (Grades chapitulaires). Aldus noemt men in Frankrijk de graden 4 tot 18 van de Rit. Ecossaise die eigenlijk tot 4 zijn teruggebracht en in twee malen kunnen gegeven worden, terwijl ze weer in vier seriën verdeeld worden en wel:
1ste serie Intendant des batiments:
1 maître secret (symbool van het stilzwijgen).
2. maître parfait (symb. van het ongeluk der onwetendheid en roept op tot volmaking in deugd en wijsheid).
3. secretaire intime (betekent de gevaren van een ongepaste nieuwsgierigheid, die zich met dingen bezig houdt die niets geven voor onze volmaaktbaarheid en die een beperkt mensenverstand toch niet kan begrijpen).
4. prevot et juge (der gerechtigheid).
5. intendant des bâtiments (heeft betrekking op nauwkeurigheid, orde, trouw en ijver).
IIde serie: Elus: 1. Maître élu des neuf.
2. grand élu des quinze.
3. sublime chevalier élu,
hebben met elkander betrekking op het werken van de voorzienigheid in de zedelijke wereldorde die de schuldigen straft
IIIde serie: Grand élu ecossais: 1. Grand maître architecte (gewijd aan de vooruitgang van hem die de deugden van de waarachtigen V.. M.. ernstig beoefent.
2. Chevalier Royal Arch (gewijd aan de moed die nodig is bij het ernstig onderzoek van de waarheid).
3. Élu Ecossais (de dankbaarheid verschuldigd aan de Koning van Schotland als protector van de Vrijmij.. en aan allen die haar beginselen verbreidden).
IVde serie: Rosecroix. 1. Chevalier d'Orient (gewijd aan die zedelijke heldenmoed, die voor 't geluk des vaderlands werkt en strijdt en de medeburgers van ellende bevrijdt).
2. Prince de Jérusalem (de geest van de bescheidenheid te midden van de grootste overwinningen).
3 Chévalier d'Orient et d'Occident (de heilige bond der volkeren om, alleen door overreding en onderwijs, de predikers van de onwaarheid te bekampen).
4. Chévalier Rosecroix (gewijd aan de absolute godsdienstvrijheid).
De raden van de drie eerste series zijn de voortzetting van de Meestergraad en hebben betrekking, deels op de beoefening van de bouwkunde, deels op de bestraffing van de moordenaars van Hiram (z.d.); die van de vierde serie hebben een geheel bijzonder karakter en hebben betrekking op het ridderwezen en de verschillende godsdienstvormen.